قضاوت دربارۀ یک واقعۀ تاریخی - به ویژه دربارۀ مسئلهای که در باورهای یک ملت بزرگ نقش بسته است - به تحقیق عمیق و گستردهای نیازمند است. تبرئه کردن متهم و سرپوش نهادن بر یک واقعیت دردناک و بزرگ، و کوچک جلوه دادن آن، هنر نیست. هنر، آن است که انسان با تحقیق کامل و به دور از هر گونه تمایلات نفسانی و با عدل و انصاف، مسئله را بررسی کند و واقعیات را بر اساس آنچه نقل شده است، بدون تحریف تبیین کند؛ از اینرو ما به دور از هر نوع تعصب، مسئله را با استناد به منابع معتبر اهل سنّت، بررسی می کنیم و قضاوت را بر عهده خوانندگان محترم میگذاریم.
در منابع اهل سنّت، روایات مختلفی دربارۀ تهاجم عمر به خانۀ فاطمه زهرا(س) وارد شده است که برای اختصار به نمونههایی از آن اشاره میکنیم:
1. در کتابهای «عقد الفرید»، «تاریخ ابوالفداء» و «اعلام النساء» در این باره این گونه آمده است:
ابوبکر، گروهی را به سرکردگی عمر بن خطاب به سوی خانۀ علی(ع) گسیل داشت و به سرکردۀ آنان گفت: «اگر در برابر فرمانت سر فرود نیاوردند با آنان پیکار کن.» عمر با مشعلی حرکت کرد تا خانۀ وحی و رسالت را به آتش بکشد. در این گیر و دار بود که دخت فرزانۀ پیامبر(ص) با او روبه رو شد و فرمود: «هان! ای پسر خطّاب! آیا آمدهای تا خانۀ ما را به آتش بکشی؟» عمر پاسخ داد: «آری، مگر اینکه همان را بپذیرید که امّت گردن نهادهاند و با خلیفۀ انتخابی ما دست بیعت دهید.» 1
2. مدائنی از سلمة بن محارب، از سلیمان تیمی، از ابن عون روایت کرده است: ابابکر برای بیعت گرفتن از علی(ع) به دنبال وی فرستاد. پس علی(ع) بیعت نکرد. در این هنگام عمر با مشعلی از آتش، روانۀ خانۀ علی(ع) شد. فاطمه(س) در پشت درب با او سخن میگفت: «ای پسر خطاب! آیا تو را در حال آتش زدن خانه ام میبینم؟!»
عمر گفت: «آری! و آن چنان به این امر مصرّ و محکم هستم که پدرت بر دینی که آورده بود محکم بود.» 2
3. مؤلف «الامامة و السیاسة» معروف به «تاریخ خلفاء»، تحت عنوان چگونگی بیعت امام علی(ع) مینویسند: ابوبکر در پی جویی از کسانی برآمد که از بیعت سرباز زده و نزد امام علی(ع) جمع شده بودند؛ از اینرو عمر را به سوی خانۀ علی(ع) روانه داشت تا آنان را برای بیعت با وی احضار کند. عمر به در خانۀ فاطمه(س) آمد و آنان را ندا کرد؛ اما آنان از آمدن و دست بیعت دادن به ابوبکر خودداری کردند. عمر به همراهان خود دستور داد تا هیزم بیاورند، و فریاد کشید: «به خدایی که جان عمر در دست اوست یا باید از خانه بیرون بیایید یا اینکه خانه را با هر کسی که در آن است به آتش میکشم!!» به او گفتند: «ای ابا حفص (عمر)! آیا میدانی که فاطمه (دختر پارۀ تن رسول خدا(ص)) در این خانه است؟» گفت: «گرچه او هم باشد.» در این هنگام، فریاد فاطمه(س) بلند شد: «بابا ای رسول الله! آیا میبینی بعد از تو ابن خطّاب و ابن ابی قحافه (ابوبکر) با ما چه میکنند.» 3
4. روایت شده است زمانی که پیامبر(ص) از دنیا رحلت فرمود، عباس رضی الله عنه نزد امیرمؤمنان رفت و گفت: «دستت را بده تا با تو بیعت کنم.» پس امیر مؤمنان(ع) با عدّهای از پیروان و شیعیانش در منزلش به مبارزه [منفی] روی آوردند؛ چون پیامبر به وی چنین دستور داده بود. در این هنگام، عدّهای به خانه علی(ع) حملهور شدند و به آنجا هجوم آوردند و درب خانه اش را به آتش کشیدند و او را به زور از خانه خارج کردند. آنها سیدۀ زنان، حضرت فاطمه(س) را پشت درب، فشار سختی دادند؛ به حدّی که محسن را سقط کرد. 4
5. ابی الهجاء شبل الدّولة حنفی میگوید: «بعد از آنکه ابوبکر از مردم برای خود بیعت گرفت، عمر را همراه قنفذ، خالد بن ولید، ابوعبیدة جراح و عدّه ای از جماعت دیگر از منافقان به سوی خانۀ علی و فاطمه(ع) فرستاد.
خلیفۀ دوم، هیزم را بر در خانۀ فاطمه(س) جمع کرد و آن را آتش زد و فاطمه(س) به طرف در آمد که از ورود آتش به خانه جلوگیری کند. در این هنگام، عمر و همراهانش در را با فشار باز کردند و فاطمۀ زهرا(س) بین در و دیوار ماند. آن چنان فشاری بر آن حضرت وارد شد که مسمارهای در به سینۀ فاطمه(س) فرو رفت و فرزندش را از شدت فشار سقط کرد و فریاد کشید: «ای پدرجان! ای رسول الله! ببین بعد از تو عمر و ابوبکر با من چه کردند؟» در این هنگام، عمر به اطرافیان خود گفت: «فاطمه را بزنید.» پس، آن از خدا بیخبران با شلاق، حبیبۀ رسول خدا و پارۀ تن او را زدند؛ به حدّی که آثار صدمات و شلاق بر جسم مبارک آن حضرت نمایان شد. فاطمه(س) بر اثر این ضربات مریض شد و عاقبت به شهادت رسید. پس فاطمه(س) شهیدۀ خانۀ نبوّت است و سبب قتل او عمر بن خطاب بوده است. 5
اینها تنها نمونههایی از جریان حملۀ عمر به خانۀ فاطمه(س) است.
به گزارش شیعه آنلاین، تحقیقات و بررسی های انجام شده توسط تعدادی از مراکز و مؤسسات مطالعاتی آمریکا نشان می دهد که اسلام در آینده جهان را فراخواهد گرفت و حتی آمریکا و اروپا هم زیر چتر اسلام خواهند رفت.در همین راستا مؤسسه پژوهشی "بیو" در آمریکا، اخیرا گزارشی در این باره منتشر کرده و در آن اعلام کرده که در سال 2050 میلادی، تعداد مسلمانان در سراسر جهان از مسیحیان بیشتر خواهد شد زیرا رشد جمعیت مسلمانان در سراسر جهان بیش از دیگر ادیان آسمانی است.
در گزارش این مؤسسه مطالعاتی آمریکایی آمده: نه تنها تعداد زاد و ولد مسلمانان بیش از دیگر ادیان است، بلکه تعداد افراد غیر مسلمانی که هر روزه دین خود را به دین اسلام تغییر می دهند، رو به افزایش است.
بر اساس این گزارش، تعداد مسلمانان در سال 2050 بیش از 2.9 میلیارد نفر خواهد بود در حالی که در آن زمان تعداد مسیحیان 2.8 میلیارد نفر پیش بینی می شود. بدین ترتیب می توان گفت که در سال 2050، مسلمانان بیش از 30 درصد از جمعیت کل جهان را تشکیل خواهند داد. البته نسبت مسیحیان هم تقریبا همین خواهد بود.
مؤسسه پژوهشی آمریکایی "بیو" در ادامه گزارش خود، پیش بینی کرده که جمعیت مسلمانان در اروپا در سال 2050 بیش از 10 درصد جمعیت کل اروپا را تشکیل دهند.
بر اساس پیش بینی این مؤسسه، جمعیت کل جهان در سال 2050 به 9.3 میلیارد نفر می رسد در حالی که در سال 2010 میلادی 6.3 میلیارد نفر بوده است.










